ಹರಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳೆದ ಭವಿಷ್ಯ: ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬೀದಿ ಬದಿಯ 'ಸಂಚಾರಿ ಪಾಠಶಾಲೆ'

 ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್‌ನಂತಹ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನೀವು ೭೦ ವರ್ಷದ ಅಜ್ಜಪ್ಪನನ್ನ ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಹಳೆ ಪೇಪರ್ ಮಾರುವವರು ಎಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರ ಹರಿದ ಚೀಲದ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕ್ರಾಂತಿಯೇ ಅಡಗಿದೆ.

ಆ ಒಂದು ಘಟನೆ:

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಮಳೆಯ ದಿನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಪ್ಪ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಹರಿದ ಪೇಪರ್ ತುಣುಕಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅಜ್ಜಪ್ಪ ಕೇಳಿದರು, "ಓದೋಕೆ ಬರಲ್ವಾ ಕಂದಾ?". ಆ ಮಗು ಮುಗ್ಧವಾಗಿ ತಲೆಯಾಡಿಸಿತು. ಅಜ್ಜಪ್ಪನಿಗೆ ಅಂದು ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು—"ನನ್ನಂತೆ ಈ ಮಗು ಕೂಡ ಅಕ್ಷರವಿಲ್ಲದೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಬಾರದು."

ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಯಾಣ:

ಅಂದಿನಿಂದ ಅಜ್ಜಪ್ಪ ತಾವು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಪೇಪರ್ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಬಾಲವಿಕಾಸ, ಕಥೆ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರ ಪಾದಚಾರಿ ಮಾರ್ಗದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಸಣ್ಣದೊಂದು 'ಸಂಚಾರಿ ಪಾಠಶಾಲೆ' ತೆರೆದರು.

ಬಂಡವಾಳ: ಅವರ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ.

ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು: ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಬೀದಿ ಬದಿಯ ಅನಾಥರು.

ಅಜ್ಜಪ್ಪ ತಾವೇನು ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲ, ಆದರೆ ತಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಅ ಆ ಇ ಈ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ನೀತಿ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದು ಅವರ ಬಳಿ ಓದಿದ ಸುಮಾರು ಐದಾರು ಮಕ್ಕಳು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಸೇರಿ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು:

ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇರುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ದಾನ ಮಾಡದೇ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಅಲ್ಪವನ್ನೇ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಬೆಳಕಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಜ್ಜಪ್ಪನವರ ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುವುದು ಒಂದೇ—"ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣವಿರಬೇಕಿಲ್ಲ, ಹರಿಸುವ ಬೆವರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು."

ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇಂತಹ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿದ್ದರೆ ಕಾಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ" ಎಂದು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ.